عصب شناسی زبان

لکنت زبان

این مطلب را دوست و همکلاسی عزیزم مهسا چاوشی فراهم کرده اند.

لکنت[1]و دلایل آن

مهسا چاوشی

دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده:

لکنت با شیوعی به میزان 1% در تمامی فرهنگ‌ها به چشم می‌خورد. با وجودی که طی 50 سال اخیر مطالعات رفتاری و مغزی گسترده‌ای درباره لکنت انجام شده، دلایل آن هنوز ناشناخته باقی مانده است. پژوهش‌هایی که با تصویربرداری از مغز انجام شده‌اند، فعال‌سازی مناطق مختلف و بی‌شباهتی را در طول گفتار همراه با لکنت نشان داده‌اند. اخیراً در مناطق زبان و گفتار در مغز، بی‌نظمی‌های ساختاری نیز به چشم می‌خورند. یافته‌های یکی از پژوهش‌های اخیر که بصورت چند جانبه تحلیل شده حاکی از آن است که مناطق مختلف عصبی فعال شده در مغز، ناشی از لکنت هستند و نه عامل بوجود آورنده آن ؛و این که لکنت، نقصی در آغاز برنامه‌ریزی‌های موتور گفتار است. این نقص آغاز هجا را نیز در بردارد که منجر به ارائه نظریه ST (آغاز هجا)[2] از طرف پاکمن و همکارانش گردید. این نظریه لکنت را نقطه تعامل گفتار و زبان می‌داند و توصیف محتملی را از پدیده لکنت و دلایل آن در اختیار قرار می‌دهد.

واژگان کلیدی: لکنت، دلایل لکنت، نظریه ST، لکنت رشدی.

 

 

مقدمه:

لکنت یا stuttering که از آن تحت عنوان Stammering نیز یاد می‌شود. نوعی نقص در گفتار است که در آن جریان گفتار توسط تکرارهای غیرارادی و امتداد آواها، هجاها، لغات یا گروه‌ها و انسدادها و مکث‌های غیرارادی مختل می‌شود و گوینده از تولید آواها ناتوان می‌گردد. عدم سلیس بودن کلام اصطلاح کلی است که برای چنین نقص‌های گفتاری به کار می‌رود. اصطلاح لکنت معمولاً با تکرار غیرارادی آوا مرتبط است اما درنگ و مکث غیرعادی قبل از گفتار و امتداد برخی آواها و معمولاً واکه‌ها و نیم واکه‌ها را نیز در بر می‌گیرد. لکنت شدت‌‌های مختلفی دارد. ممکن است افرادی را که تنها نقص ادراکی دارند در برگیرد و یا افرادی را شامل شود که علائم بسیار شدیدی در آنها مشاهده می‌شود و این مشکل می‌تواند در این افراد تا حد قابل ملاحظه‌ای مانع ارتباط شفاهی آنها شود. تأثیر لکنت در حالت روحی و عملکرد فرد می‌تواند شدید باشد. که بسیاری از آنها توسط شوندگان ناشناخته باقی می‌ماند. من جمله ترس از اظهار صریح برخی واکه‌ها یا همخوانها، ترس از به لکنت افتادن در موقعیت‌های اجتماعی، انزوای تحمیل شده توسط خویش، نگرانی، استرس، خجالت و یا احساس از دست دادن کنترل در طول گفتار.

عموماً لکنت مشکل در تولید فیزیکی آواهای گفتار یا تبدیل افکار به لغات نیست. برخلاف انتظار افکار عمومی، لکنت نه از میزان هوش تأثیر می‌پذیرد و نه روی آن تأثیر می‌گذارد. افراد مبتلا به لکنت، بدون در نظر گرفتن نقص کلامیشان، می‌توانند از نظر پزشکی افراد کاملآ نرمالی باشند. بنابراین، کمبود اعتماد به نفس، نگرانی و استرس فی نفسه موجب لکنت نمی‌شود. میزان این نقص متغیر است. این بدان معناست که در برخی شرایط، مثل صحبت کردن پای تلفن، بنا به سطح نگرانی فرد، شدت لکنت می‌تواند کم یا زیاد باشد. با وجودی که سبب اصلی لکنت هنوز ناشناخته است، به نظر می‌رسد که عوامل ژنتیکی و نروفیزیوژیکی هر دو در آن دخیل باشند. تکنیک‌های گفتاردرمانی و روش‌های درمانی بسیاری وجود دارند که می‌تواند میزان سلیس بودن گفتار را در برخی افراد مبتلا به لکنت افزایش دهند. این در حالی است که در حال حاضر هیچ "راه علاج" قطعی برای این نقص در دست نیست.

 

ویژگی‌های لکنت:

رفتارهای بروز یافته با لکنت را به 2 دسته تقسیم می‌کنند: رفتارهای اولیه و رفتارهای ثانویه. رفتارهای اولیه لکنت علائم آشکار و قابل مشاهده در افت میزان سلیس بودن گفتار را شامل می‌شود؛ که عبارتند از: تکرار آواها، هجاها، لغات و یا گروه‌ها، مکث‌ها و امتداد آواها. تفاوت لکنت و نقص‌های عادی که در گفتار تمامی افراد ممکن است به چشم بخورد در آن است که نقص‌های لکنتی برای مدت زمان طولانی ادامه داشته و اغلب اوقات رخ می‌دهند. و با تلاش و تقلای بیشتری تولید می‌شوند. (وارد[3]، 2006، صص 6-5). کیفیت لکنت نیز متفاوت است. و لکنت از طریق امتداد، انسداد و تکرار بخشی از لغت تشخیص داده می‌شود. (کالینوویسکی[4]، 2006، صص 37-31):

 

تکرار: زمانی رخ می‌دهد که یک واحد گفتار، مثل آوا، هجا، واژه یا گروه تکرار می‌شود و معمولاً در کودکانی مشاهده می‌شود که شروع به لکنت نموده‌اند. به عنوان مثال to-to-to-tomorrow

 

امتداد: منظور از امتداد کشش غیرطبیعی آواهای ممتد است مثل mmmmmmilk امتداد نیز در کودکانی که به تازگی شروع به لکنت نموده‌اند رواج دارد.

 

انسداد: منظور از انسداد توقف نامناسب آوا و هوا است که اغلب با اختلال در حرکت زبان، لب‌ها و/ یا تارهای صوتی همراه است. انسداد معمولاً در مراحل بعدی لکنت بوجود می‌آید و با تلاش و انقباض ماهیچه‌ها مرتبط است (گیتار[5]، 2005، صص 15-14).

رفتارهای ثانویه لکنت ربطی به تولید گفتار ندارند و رفتارهایی را شامل می‌شوند که با رفتارهای اولیه مرتبط هستند. این رفتارها شامل "رفتارهای گریزی" هستند که در آنها فرد مبتلا به لکنت سعی در پایان بخشیدن به لکنت دارد. برای مثال‌هایی از این دست می‌توان به حرکات فیزیکی مثل از دست دادن ناگهانی تماس چشمی، پلک زدن، تکانهای سر، لرزش دست، واژه‌ها و آواهایی برای آغاز سخن مثل um، uh، you know اشاره نمود. (وارد، همان؛ گیتار، همان)

در بسیاری از مواقع این ابزارها در ابتدا مؤثر واقع می‌شوند و لذا فرد آنها را در خود تقویت می‌کند. که تدریجاً بصورت عادت در می‌آیند و نهایتاً اجتناب از آنها دشوار است.

رفتارهای ثانویه همچنین به استفاده از استراتژی‌های اجتناب مثل اجتناب از برخی واژه‌ها، افراد و موقعیت‌های دشوار اشاره دارند. برخی از افراد مبتلا به لکنت با موفقیت از این موقعیت‌ها و واژه‌ها اجتناب می‌ورزند تا گفتارشان سلیس باقی بماند و ممکن است شواهد اندکی مبنی بر رفتارهای اولیه لکنت در آنها مشاهده شود. این افراد که لکنت آنها حالت پنهان دارد ممکن است سطح بالایی از نگرانی و یا ترس شدید از حتی لکنت خفیف را دارا باشند (وارد، همان).

 

شدت لکنت:

شدت لکنت اغلب حتی برای افراد با لکنت شدید نیز ثابت نیست. بنا به گزارشات جمع‌آوری شده از افراد مبتلا به لکنت، این افراد هنگامی که با افراد دیگر هم خوانی می‌کردند و یا گفتار دیگران را تقلید می‌کردند، و یا هنگام نجوا، آواز خواندن، نقش بازی کردن و سخن گفتن با حیوانات و کودکان و یا حتی خودشان، گفتار بسیار روان و عاری از لکنتی را تولید می‌نمودند. (وارد، همان)

شرایط دیگر مثلاً سخن گفتن در میان جمع و یا صحبت کردن پای تلفن اغلب با لکنت شدید و یا ترس از لکنت همراه بود.

در بر شمردن انواع لکنت آمده که لکنت نوعاً یک نقص رشدی است که در سال‌های اولیه کودکی آغاز شده و در 20% کودکان مبتلا تا بزرگسالی ادامه پیدا می‌کند. (گوردن[6]، 2002، کرایگ و ترن[7]، 2005).

در برخی موارد نادر نیز لکنت ممکن است در بزرگسالی و در نتیجه یک رویداد عصبی مثل آسیب به سر، تومور، استفاده ناصحیح از دارو یا ضربه بوجود آید. تفاوت این نوع لکنت با لکنت رشدی در این است که این نوع لکنت محدود به تکرار آوا یا بخش خاصی از واژه بوده و با فقدان نسبی نگرانی و رفتارهای ثانویه لکنت همراه است.

لکنت رشدی[8] یکی از نقص‌های شایع در گفتار سلیس است و به میزان 1% در تمامی زبانها و فرهنگها شیوع دارد (بولدستین[9]، 1995). شدت لکنت در فرد و بسامدی که لغات تولید می‌شوند در افراد مختلف و موقعیت‌های گوناگون، بسیار متنوع است. اینگهام[10] (1984) معتقد است که می‌توان لکنت را با روش‌های مختلف به طور کامل برطرف نمود. از جمله افزایش شرایط سلیس بودن گفتار ریتمیک، گفتار ممتد (legato)، تغییر بازخورد شنیداری و خواندن گروهی (chorus reading) با وجودی که افرادی که لکنت دارند، در خانواده‌شان نیز تاریخچه‌ای از این نقص به چشم می‌خورد، در حال حاضر هیچ مدل ژنتیکی قابل قبولی از وراثت این نقص در دست نیست. با این وجود، یافته‌های یکی از پژوهش‌های اخیر مدل پیچیده‌ای را ارائه نموده که ارتباط لکنت را با جنسیت نشان می‌دهد (سورش و همکاران، 2006[11]).

معمولاً‌ لکنت در سال‌های سوم و چهارم زندگی که کودک آغاز به ساخت جمله با واژه‌ها نموده شروع می‌شود. برجسته‌ترین نشانه آغاز لکنت تکرار هجاهاست. (یایری و آمبروس[12]، 2005)که شامل لغات تک هیجانی می‌شود. مثل "on…on…on…on a chair" .

حدود 75% از کودکان غالباً 2 سال پس از شروع لکنت، بطور طبیعی لکنتشان بهبود می‌یابد و احتمال بهبود دختران بطور طبیعی بیشتر از پسران است. بنابراین با وجودی که نسبت پسران به دخترانی که تازه به لکنت افتاده‌اند 2 به 1 است، این رقم در بزرگسالالی 5 به 1 می‌شود. بنابراین، چنانچه گزارش شده، معمولاً لکنت در بزرگسالی بهبود می‌یابد، هر چند میزان طبیعی بودن این بهبودی هنوز ناشناخته است. (اینگهام، فین و بوث، 2005)[13]. افرادی  که شدیداً لکنت دارند، از استراتژی‌های مختلفی استفاده می‌کنند تا مانع آن شوند و یا آن را پنهان کرده و از آن اجتناب ورزند.

یافته‌های تحقیقات اینگهام و همکارانش (2004) حاکی از آن است که لکنت رشدی شدید با تعامل موتور گفتار غیرعادی و منطقه شنیداری ارتباط پیدا می‌کند. تفاوت‌های جنسیتی نیز می‌توانند با استعداد افراد در ابتلا به لکنت شدید (غالباً مردها) و بهبودی آنها از آن (میزان بهبودی جنس مونث در کودکی بیشتر است) ارتباط پیدا کنند. آنها همچنین دریافتند که در افراد با لکنت رشدی مداوم، رگه‌های غیرعادی و مداومی از آواهای گفتار مشاهده می‌شود و نمود غیرعادی آواهای گفتار در این افراد می‌تواند زمینه‌ای برای نقص گفتار آنها باشد. رابطه بین رگه‌های عصبی و غیرعادی گفتار در قشای شنیداری و عدم سلیس بودن گفتار، ارتباط بین مکانیزم‌های درک گفتار را با تولید آن مشهودتر می‌کند.

در سال‌های اخیر روش‌هایی برای توصیف لکنت ارائه شده است. پکمن و همکارانش (2007)[14] نظام قابل اعتماد و ارزشمندی را ارائه کرده‌اند که بر اساس مشاهدات رفتاری است. این اطلاعات زبانی انقطاع گفتار در لکنت را به 3 دسته تقسیم می‌کند: حرکات مداوم، حالت ثابت و رفتارهای زائد مکانیزم تولید گفتار (تسون، پکمن و آنسلاو، 2003)[15].

 نکته قابل توجه در "حرکات مداوم" هجاست که واحد اصلی ریتم گفتار است ." حالت ثابت" که شامل ممتد ادا کردن آواهای گفتار و وقفه های کامل گفتار است می‌تواند در آغاز لکنت یا بلافاصله پس از آن، معمولاً با فاصله 6 ماه، مشاهده شود." رفتارهای زائد" من جمله کجی دهان و خرخر نشان دهنده تلاش مفرط هستند. لکنت می‌تواند هر 3 نوع رفتار ذکر شده در بالا را در برگیرد ایجاد چنین نظام توصیفی از لکنت ما را قادر به درک لکنت در بافت کنترل موتور گفتار می‌سازد.

 

عوامل بوجود آورنده لکنت کدامند؟

دلیل لکنت ناشناخته است (بوشل و سامر، 2004).[16] با وجودی که اتفاق آرا بر این است که لکنت در اثر یک نقص در پردازش عصبی گفتار بوجود می‌آید که تحت تأثیر عوامل محیطی و زبانی می‌باشد. پکمن و همکارانش بر این عقیده‌اند که دلیل لکنت، مشکل در آغاز هجاهاست. بر اساس شواهدی که آنها در تأیید این نظر ارائه کردند، عملکرد گسسته منطقه حرکتی مکمل (SMA)[17] مشکل آغاز نمودن هجا را تقویت می‌کند. آنها با ارائه" نظریه آغاز هجا "(ST) بین تولید گفتار و زبان، ارتباط قائل شدند که برای درک طبیعت و دلیل لکنت ضروری است.

دانشمندان در بررسی عوامل لکنت به موارد متعدی مشکوک هستند. برخی شواهد حاکی از آنند که بسیاری از صورتهای لکنت ریشه‌های ژنتیکی دارند. اما مکانیزم‌های دقیق بوجود آورنده لکنت هنوز ناشناخته‌اند. لکنت رشدی معمولاً به مرور زمان شدیدتر می‌شود.

به نظر می‌رسد رایج‌ترین نوع لکنت، لکنت رشدی باشد. که در کودکانی که در حال طی فرآیند یادگیری گفتار و زبان هستند رخ می‌دهد. این نوع لکنت زمانی رخ می‌دهد که توانایی‌های زبان و گفتار کودک نیازهای کلامی او را برآورده نمی‌کنند و کودک به دنبال واژه مناسب می‌گردد.

نوع دیگر لکنت، نروژنیکی (neurogenic) است که ریشه‌های عصبی دارد. نقص‌های نروژنیک از مشکل سیگنال‌های بین مغز، عصب‌ها و ماهیچه‌ها ناشی می‌شود. در لکنت عصبی، مغز قادر نیست بصورت مناسب عناصر مختلف مکانیزم گفتار را هماهنگ کند. همچنین لکنت عصبی ممکن است پس از یک شوک یا نوع دیگر آسیب‌های مغزی بوجود آید.

صورت دیگر لکنت سایکوژنیک (Psychoenic) است که ریشه‌های روانی دارد و از ذهن یا فعالیت‌های ذهنی مغز مثل تفکر و استدلال نشأت می‌گیرد. با وجودی که قبلاً تصور می‌شده دلیل عمدة لکنت سایکوژنیک باشد، این نوع لکنت امروزه شمار اندکی از افراد را که لکنت دارند در بر می‌گیرد. با وجودی که افرادی که مبتلا به لکنت هستند ممکن است بعدها با مشکلات عاطفی مثل ترس از ملاقات با افراد جدید یا سخن گفتن پای تلفن مواجه شوند، این مشکلات اغلب ناشی از لکنت هستند و نه مسبب آن. لکنت با ریشه روانی، معمولاً در افرادی رخ می‌دهد که نوعی بیماری ذهنی دارند یا اندوه و استرس ذهنی شدیدی را متحمل شده‌اند.

مدت‌هاست که دانشمندان و پزشکان دریافته‌اند که لکنت ممکن است در خانواده‌ها مشاهده شود و به احتمال قوی برخی از انواع لکنت ارثی هستند. با این وجود هیچ ژنی در این رابطه کشف نشده است.

 

جستجو برای کشف دلیل: عکس برداری از مغز

طی 10-15 سال اخیر تحقیقاتی که با عکس‌بردای از مغز انجام شده‌اند حاکی از آنند که گفتار افراد بالغی که مبتلا به لکنت هستند با فعالیت غیرمعمول مغز مرتبط است. با وجودی که یافته‌های این تحقیقات بسیار متنوع است (اینگهام، 2003) تحلیل چند جانبه‌ای که اخیراً انجام شده نشان دهنده افزایش فعال سازی نیمکره راست و کاهش فعالیت گیجگاه بوده و در بخش مخچه نیز برخی نواحی بصورت غیرمعمول فعال شده‌اند. (براون، اینگهام، لیرد و فاکس، 2005)[18].در ساختار مغز نیز مواردی خلاف قاعده در افراد بزرگسال مبتلا به لکنت گزارش شده است حدود سیزده سال پیش فاکس و همکارانش (1996)[19] دریافتند که وجود نظریه‌ای درباره لکنت که بتواند تعاملات نظام‌های عصبی و فعالیت‌هایی را که مشاهده شده‌اند را درهم ادغام کند ضروری است.این گروه امروز این نظریه را، بر اساس تحلیل چند جانبه‌ای که ذکر آن رفت، ارائه داده‌اند.براون و همکارانش (2005) نیز نتیجه گرفتند که فعال سازی‌های مشاهده شده در طول گفتار بزرگسالان مبتلا به لکنت، خود ناشی از لکنت هستند و مسبب آن نیستند. پکمن و همکارانش (2007) با بسط نظریه براون نظریه SI را ارائه دادند که بر اساس آن ویژگی اساسی مکانیزم بوجود آورنده لکنت، مشکل در آغاز برنامه‌ریزی‌های موتور گفتار و به ویژه برنامه‌های مربوط به آغاز هجاهاست. احتمال آن می‌رود که سال‌های تلاش برای سخن گفتن و استفاده از استراتژی‌های حرکتی برای غالب آمدن بر لکنت ساختار مغز را تغییر می‌دهد.( جانکت و همکاران[20]، 2004). امروزه پکمن و همکارانش بی‌صبرانه در انتظار یافته‌های جدید و ارزشمند تصویر برداری از مغز کودکان هستند تا نظریه آنها را تکذیب یا تصدیق کند.

 

اهمیت هجا

نقش هجا در تولید زبان و گفتار حیاتی است (زیگلر و مانس[21]، 2004). طبقه یافته‌های لولت و همکارانش (لولت، روئلفس و میر[22]، 1999؛ لولت و ویلدن[23]، 1994) هجاهای تولیدی که فرد آنها را فرا می‌گیرد در فهرستی ذهنی از هجا ذخیره می‌شوند. لغات بازیابی شده و در سطح تقطیع بصورت واجی رمزگشایی می‌شوند. در حالی که هجاها در این سطح مشخص نیستند و هجاسازی در سطح واجی واژه رخ می‌دهد. هجاهایی که بسامد و نوع آنها بیشتر است از فهرست هجاها بازیابی می‌شوند و برای اجرا به شبکه تولید ارسال می‌شوند. زیگلر و ماسن معتقدند دسترسی به فهرست هجاها بار محاسباتی را در تولید گفتار کاهش می‌دهند. تکیه از هجایی به هجای دیگر متفاوت است. این تغییر معنای واژگانی و زبر زنجیری را در برمی‌گیرد و با تغییرات نسبی در زیر و بمی، دیرش و/ یا بلندی حاصل می‌شود. به بیان ساده‌تر، تکیه تقابلی با تغییر از هجایی به جای دیگر بدست می‌آید. بنا به اظهارات لولت و ویلدن (1994)، مسیرهای تولیدی تکیه بر و بدون تکیه بطور مستقل در فهرست هجا نشان داده می‌شوند. به نظر می‌رسد تقطیع هجایی از جهانی‌های زبان باشد. (ساسمن، 1984)[24]. بنا به نظریه چهارچوب / محتوی[25] (مک نیلاج[26]، 1998) چهارچوب هجا از حرکت‌های باز و بسته شدن فک از کودکی شکل می‌گیرد. سخنان نامفهوم کودک نشان دهنده چهارچوب هجا بدون محتوی است و طی سال دوم زندگی، محتوا نیز در این چهارچوب‌ها گنجانده می‌شود، تا اولین واژه‌های کودک به این ترتیب شکل بگیرند.

 حدود یک دهه پیش پکمن و همکارانش با کار روی مدلی که نهایتاً نظریه ST از آن منتج شد به اهمیت هجا در لکنت پی بردند. تحلیل‌ها حاکی از آن بود که تنوع تکیه در بزرگسالانی که گفتار خود را کش می‌دادند تا لکنتشان را کنترل کنند با کاهش مواجه شد. لذا این فرضیه مطرح شد که کاهش تقابل‌های تکیه‌ای در هجاها، نیاز به تلاش در حرکت از یک هجا به هجای دیگر را کاهش می‌دهد و این می‌تواند یکی از ویژگی‌های اصلی گفتار ممتد (prolonged) محسوب شود. آنها همچنین دریافتند زمانی که فرد با ریتم سخن می‌گوید لکنت کاملاً محو می‌شود به ویژه اگر گفتارش از نظر هجایی زمانبدی شود. و به نظر می‌رسد این قوی‌ترین ابزار افزایش سلاست گفتار باشد (اینگهام، 1984). این پیشگویی بعدها با پژوهش‌های پکمن و همکارانش تأیید شد. بنا به نتایج تحقیق آنها به نظر می‌رسید که تأثیر بهبود یابنده گفتار ریتمیک مستقل از کاهش سرعت گفتار است. در مدلی که این گروه از محققان ارائه کردند، کاهش تلاش برای نشان دادن تکیه یک هجا در مقایسه با هجاهای دیگر، موجب کاهش لکنت می‌شود، همانطور که در گفتار ریتمیک و کش یافته نیز شاهد آن بودیم. یکی از فرضیه‌های این مدل این است که افرادی که مبتلا به لکنت هستند سیستم کنترل موتور گفتارشان بنا به دلایل ناشناخته بی‌ثبات است که با بالا رفتن نیاز استفاده از آن، مستعد آشفتگی است. یکی از موارد کاربرد این سیستم، تغییر تکیه از هجایی به هجای دیگر است. این مدل 2 ویژگی مهم را در آغاز لکنت توصیف می‌کند، آغاز لکنت در کودکان مقارن است با ساخت پاره گفتار از واژه‌ها و تکرار هجاها از علائم عمدة آغاز لکنت است. این حقیقت که کودکان در آغاز سخن گفتن یا ادای اولین واژه‌هایشان لکنت ندارند و لکنت آنها با کنار هم گذاشتن واژه‌ها بروز می‌کند گویای آن است که در این مرحله عاملی رشد زبان و گفتار را تحت تأثیر خود قرار داده است. در کلمات و پاره گفتارهای اولیه کودک، هجاها بطور یکسان تکیه می‌گیرند و کودک باید این تکیه را از آنها بگیرد تا خود را به مدلی که بزرگسالان دارند نزدیک کند. معمولاً لکنت در همین مرحله آغاز می‌شود. در این مرحله با برآورده نشدن نیاز کودک، وی نمی‌تواند در گفتار پیشرفت لازم را بکند و به احتمال قوی مشکلات عصبی نیز آستانه بروز لکنت را در فرد تحت تأثیر قرار می‌دهند. و شدت آنها با عوامل دیگری من جمله بافت ارتباطی و... تغییر می‌کند.

در این مرحله کودک با عدم  توانایی از بیان هجای بعدی، هجایی را که ادا کرده تکرار می‌کند. تکرار هجا می‌تواند به عنوان عقب نشینی در رشد گفتار در این مرحله تلقی شود.بنابراین تکرار هجا در مراحل اولیه لکنت اهمیت بسزایی دارد چرا که در قادر ساختن کودک برای تعدیل آشفتگی در کنترل موتور گفتارش نقش اساسی دارند.

 

بحث:

شواهد بدست آمده از یافته‌های تحقیقات روی رفتار و مغز و... نظریه‌های مطرح شده در باب لکنت حاکی از آن است که افراد مبتلا به لکنت در مقایسه با افراد عادی در آغاز هجا با مشکل مواجهند. لذا لکنت می‌تواند در آغاز هجای یک پاره گفتار و یا زمانی که هجاها در زنجیره گفتار رخ می‌دهند جلوه‌گر شود. مورد دوم زمانی اتفاق می‌افتد که تفاوت تکیه در هجاها در بیشترین حد خود باشد. نظریه ST، جایگاه لکنت را هنگام تعامل گفتار و زبان می‌داند. در این پژوهش همچنین انواع لکنت در افراد و تحت شرایط مختلف شرح داده شد. شدت لکنت – بسامد وقوع آن و دیرش زمان لکنت و میزان تلاش فرد – عمدتاً با میزان نقص موجود تعیین می‌شود که تا حدی نیز از بافت ارتباطی و استراتژی‌هایی که فرد برای ممانعت، پنهان سازی و یا اجتناب از لکنت اتخاذ نموده تأثیرپذیر است. آغاز لکنت در کودکان با کاربرد تکیه تقابلی مقارن است. این نظریه تفاوت در واکنش به درمان در سنین مختلف را نیز مورد توجه قرار می‌دهد. بنا به اظهار نظر والدین یک روش درمانی رفتاری ساده در کودکان مؤثر واقع شد (جونز و همکاران[27]، 2005) اما بزرگسالان واکنش نسبتاً ملایمی را به همین روش مؤثر نشان دادند (هوات، انسلاو، پکمن و ابرین،[28] 2006) روش‌های درمانی رفتاری برای نوجوانان و بزرگسالان شامل بازسازی گفتار می‌شود که از طریق تأثیرات بازدارنده گفتار ریتمیک و کش یافته محقق می‌شود (اینگهام، 1984). طبق نظریه ST این روشهای درمانی به این دلیل مؤثرند که در گفتار بازسازی شده تنوع تکیه زبانی کاهش یافته است. همچنین روش درمانی مؤثر برای کودکان در آغاز لکنت به این دلیل کار آمد بود که کودکان را بر آن می‌داشت که در مرحله بحرانی رشد گفتار، نقص در پردازش عصبی را قبل از شکل‌گیری شبکه‌های عصبی گفتار تعدیل کنند. بنا به این نظریه مشکل لکنت را در سطح تولید هجا باید بررسی نمود.


 

Sources:

 

Bloodstein, O.(1995). A handbook on stuttering. San Diego, CA: Singular Press.

Brown,S., Ingham, R. J. C., Laird, A. R., & Fox, P. T. (2005) Stuttered and fluent

       speech production: An ALE meta-analysis of functional neuroimaging  studies.

       Human Brain Mapping, 25,105-117.

Buchel, C., &Sommer, M. (2004). What causes stuttering? Plos Biology, 2,159-163.

Craig, A., Tran, Y (2005). "The epidemiology of stuttering: The need for reliable           

        estimates of prevalence and anxiety levels over the lifespan". Advances in Speech–Language Pathology 7 (1): 41–46.         

Fox, P.T., Ingham, R. J., Ingham, J.C., Hirsch, T. B., Downs, J.H., Martin, C., et al.

       (1996). A PET study of the neural systems of stuttering. Nature, 382,158-162.

Gordon, N (2002). "Stuttering: incidence and causes". Developmental medicine and child neurology 44 (4): 278–81.       

Guitar, B. (2005), "Stuttering: An Integrated Approach to Its Nature and treatment", San Diego: Lippincott Williams & Wilkins.       

Hewat, S., Onslow, M.,Packman, A., & O'Brian, S. (2006). A phase II clinical

       trial of self-imposed timed-out treatment for stuttering. Disability and Rehabilitation, 28, 33-42.        

Ingham, R. J., (1984). Stuttering and behavior therapy: current status and

         experimental foundations. San Diego, CA: college-Hill Press.

Ingham, R. J.,(2003). Brain imaging and Stuttering: Some reflections on current  

       and future developments. Journal of fluency Disorders, 28, 411-420.

Ingham, R. J., Fox, P. T., Ingham, J.C., Xiong, J., Zamarripa, F., Hardies, L.J.,

       Lancaster, J.L. (2004)." Abnormal speech sound representation in persistent

       developmental stuttering". Journal of Speech, Language, and Hearing Research, 47,321-341.       

Ingham, R. J., Finn, P., & Bothe, A. K. (2005). " Roadblocks" revisited: Neural

       change, stuttering treatment, and recovery from stuttering. Journal of fluency disorders, 30, 91-107.       

Jancke, L., Hanggi, J., & Steinmetz, H. (2004). Morphological brain differences between stutters and non-stutterers. BMC Neurology, 4, 1-8.       

Jones, M., Onslow, M., Packman, A., Williams, S., Ormond, T., Schwarts, I., et  

       al. (2005). A randomized controlled trial of the Lidcombe Program of early stuttering intervention. British Medical Journal, 335,659-661.       

Kalinowski, JS; Saltuklaroglu, T (2006), "Stuttering", San Diego: Plural  

       Publishing,28. 

Kate, Watkins (2007). "Structural and functional abnormalities of the motor  

       system in developmental stuttering". Brain, 131: 50.

Levelt., W. J. M., Roelfs, A., & Meyer, A.S. (1999).A theory of lexical access in

       speech production. Behavioral and Brain Sciences, 22, 1-75.

Levelt., W. J. M& Wheeldon, L.  (1994). Do speakers have access to a mental

       syllabary? Cognition, 50, 239-269.

Packman, A., Code, Ch., and Onslow, M. (2007) "On the cause of stuttering:

       Integrating theory with brain and behavioral research".  Journal of Neurolinguistics,  20,353-362.        

Soo-Eun, Chang (2007). "Brain anatomy differences in childhood stuttering". NeuroImage.        

Suresh , R., Ambrose, N., Roe, C., Pluzhnikov, A., Wittke-Thompson, J. K., Ng,

       M C. Y., et al. (2006). New complexities in the genetics of stuttering:

       Significant sex-specific linkage signals . American journal of Human Genetics, 78,554-563.       

Teesson, k, Packman, A., & Onslow, M. (2003). The Licdcombe behavioral data

       language of stuttering. Journal of Speech Language and Hearing Research,    46, 1009-1015.       

Ward, D. (2006), "Stuttering and Cluttering: Frameworks for understanding treatment", Hove and New York City: Psychology Press.            

Yairi, E., & Ambrose , N. G. (2005). Early childhood stuttering. Austin, TX: Pro-

       Ed.

Ziegler, W., & Maassen, B. (2004). The role of the syllable in disorders of spoken

       language production. In B. Massen , R. Kent, H. F. M. Peters, P.H.H.M Van

       Lieshout, & W. Hulstijin (Eds), speech motor control and disordered speech

       (pp. 415-447) . Oxford, UL: Oxford University Press.



[1] - Stuttering

[2] - Syllable Initiation Theory

[3] - Ward

[4] - Kalinowski

[5] - Guitar

[6] - Gordon. N.

[7] - Craig. A.; Tran, Y.

[8] - Developmental Stuttering

[9] - Bloodstein

[10] - Ingham

[11] - suresh et el

[12] - Yairi & Ambrose

[13] - Ingham, Finn, & Bothe

[14] - Packman et al

[15] - Teeson, packman, & Onslow.

[16] - Buchel & Sommer.

[17] - SMA. Supplementary motor area.

[18] - Brown, Ingham, Laird, & Fox.

[19] - Fox et al

[20] - Jancket et al.

[21] - Ziegler & Maassen.

[22] - Levelt, Roelfs, & Meyer

[23] - Levelt & Wheeldon

[24] - Sussman

[25] - Frame / content Theory

[26] - Mac Neilage

[27] - Jones et al.

[28] - Hewat, Onslow, Packman, & O'Brain

+ شیرین ابراهیمی ; ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢۳ تیر ،۱۳۸۸
comment نظرات ()

اهمیت میان رشته‌ها

این مطلب را دوست عزیزم آقای مهدی شاهسوند آماده کرده‌اند که بصورت بسیار بسیار اتفاقی همسرم هم هستند.

 

عصب‌شناسی زبان، میان‌رشته‌ای است که در پی یافتن ارتباط بین گفتار (به عنوان پیچیده‌ترین کارکرد مغز) و سیستم عصبی است. میان‌رشته‌ها را می‌توان به مثابه انقلابی در علم به شمار آورد. این مطلب اشاره کوتاهی به ظهور و بروز میان‌رشته‌ها در علم دارد.

در سه دهه پایانی سده بیستم میلادی، رشته‌های نوظهوری پدیدار شده است. این رشته‌ها بر اثر پیچیده‌تر شدن مشکلات بشری و عمیق‌تر شدن شناخت بشر از دنیای پیرامون خود است. از دهه 1930‌ رویکرد جزءگرایی در بین دانشمندان رواج یافت. حاصل این رویکرد، گسترش رشته‌های تخصصی  و بی ارتباط با یکدیگر بود. هر گروه از دانشمندان از عینک تخصصی خود به عالم نگاه می‌کردند. لیکن مسائلی در عالم وجود دارد که حل آنها از عهده یک رشته علمی به تنهایی بر نمی‌آید. برای رفع ناتوانی‌های رشته‌های علمی پاره‌ای چاره‌ها اندیشیده شد. از آن جمله می‌توان به پیدایش ابررشته‌هایی مانند تحقیق در عملیات و علوم مهندسی سیستم‌ها اشاره کرد. لودویک فون برتالنفی ایده خود در مورد نظریه عمومی سیستم‌ها را نخستین بار در یک سمینار در دانشگاه شیکاگو در سال 1937 ابراز کرد. اما بعد از جنگ جهانی دوم بود که اولین اثرش در این مورد منتشر شد. در سال 1960 "جنبش تفکر سیستمی" راه خود را پیدا کرده بود. بر اساس نظریه سیستم‌ها، یک سیستم بیش از مجموع اجزای تشکیل دهنده سیستم است. این ماهیت اضافه، حاصل روابط بین اجزاست.

از دهه 1970 میان‌رشته‌ها پدیدار شدند.هر میان‌رشته از ترکیب چند رشته علمی پیشین ایجاد شد. برای نمونه می‌توان از رشته مهندسی پزشکی که ترکیبی از رشته‌های مهندسی برق، مکانیک و پزشکی است یاد کرد. ضرورت پیدایی این رشته‌ها، همانطور که گفته شد، ناشی از مسائل و مشکلات میدانی بود. ضرورت همکاری علمی دانشمندان رشته‌های مختلف برای حل یک مسئله موجب شد تا میان‌رشته‌ها پدیدار شوند. به تدریج تقاضا برای تحصیل و پژوهش در این رشته‌ها رو به افزایش است. بر اساس گزارش مرکز ملی آمار آموزش آمریکا، تعداد مدارک لیسانس صادر شده در دانشگاه‌های آمریکا از 7000 مورد در سال 1973 به بیش از 30000 در سال 2005 رسید.

 

+ شیرین ابراهیمی ; ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱٧ اردیبهشت ،۱۳۸۸
comment نظرات ()

امیلی دیکینسون

 

شعر زیبایی از امیلی دیکینسون درباره زبان و مغز:

 

مغز از آسمان بی‌کران‌تر است

اگر آن‌ها را در کنار هم بگذارید

یکی آن دیگری و شما را هم

به سهولت در بر خواهد گرفت

 

مغز از دریا ژرف‌تر است

اگر آن‌ها را در کنار هم بگذارید

آبی در برابر آبی

این آن دیگری را جذب خواهد کرد

بسان اسفنج که آب را

 

مغز هم‌وزن خداست

توزینش کنید-گرم به گرم-

تفاوتشان-اگر تفاوتی باشد-

تفاوت میان هجا وصداست.

                                         (1862)

+ شیرین ابراهیمی ; ۱٠:٢٤ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٤ فروردین ،۱۳۸۸
comment نظرات ()

جایگاه عصب شناسی زبان در شاخه علوم:

 

                                           

      جایگاه عصب شناسی زبان در شاخه علوم:

علم عصب پایه:

  • سلولی
  • حسی
  • حرکتی
  • سیستماتیک
  • شناختی:
  1. حافظه
  2. توجه
  3. شنوایی
  4. بینایی
  5. عصب شناسی زبان

 

+ شیرین ابراهیمی ; ۸:٤٠ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢٠ فروردین ،۱۳۸۸
comment نظرات ()

روز جهانی اوتیسم

 

 

دوستان عزیزم

سازمان ملل متحد روز دوم آوریل (همون سیزده بدر خودمون) را روز جهانی اوتیسم نامیده است. لوگوی زیر هم برای این روز انتخاب شده‌است:


حدود 67 میلیون نفر در جهان مبتلا به این بیماری هستند. آگاهی دادن درباره این بیماری به مردم بسیار مهم است خصوصا در ایران که اقشار تحصیل کرده هم هنوز اسم اوتیسم را نشنیده‌اند. دوستانی دارم که ماما هستند باور کنید حتی آنها هم نمی‌دانستند اوتیسم چیست اما در آمریکا فکر کنم گدا‌ها هم دیگر می‌دانند اوتیسم چیست و چگونه باید با این افراد برخورد کرد از بس که در برنامه‌های اجتماعی و پر بیننده‌ای مثل Oprah

در این باره صحبت شده و به مردم آگاهی داده شده است. به امید روزی که ایرانی‌ها هم از این بیماری آگاهی داشته باشند.

شیرین ابراهیمی

+ شیرین ابراهیمی ; ٩:٠٩ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٤ فروردین ،۱۳۸۸
comment نظرات ()

بررسی اختلالات زبانی کودکان مبتلا به اوتیسم

 

بررسی اختلالات زبانی کودکان مبتلا به اوتیسم در سنین پیش از دبستان

                                                                                                        

 

 

چکیده

اوتیسم یکی از بیماری های طیف اختلالات نافذ رشد است.  مغز فرد مبتلا چه به لحاظ ساختمان و چه به لحاظ عملکرد اشکالاتی دارد که سبب مشکلات شناختی می شود.  تظاهر این مشکلات شناختی در زبان فرد اتفاق می افتد.  عقیده بر این است که افراد مبتلا در لایه آوا و نحو مشکلی در زبان ندارند اما بسیاری از جملات آنها در بافت زبانی و موقعیتی فاقد معناست تا آنجا که اوتیسم را بیماری معنا و کاربرد نامیده اند.  با جمع آوری و تحلیل داده های زبانی یک کودک 5 ساله مبتلا به اوتیسم خواهیم دید که وی از نظر آوایی مشکلی در تولید جملات زبان ندارد.  در لایه نحو هم برخی اشکالات را می‌توان یافت اما در لایه معنا و کاربرد جملات اشکالات جدی وجود دارد به نحوی که قسمت اعظم گفتار وی بی‌معنا و بی‌ربط به نظر می رسد. 

کلید واژه ها: اوتیسم، بیماری معنا و کاربرد، بیماری مغز مردانه، اختلالات زبانی

 

 

1.  مقدمه

      اوتیسم[1] یکی از بیماری‌های نافذ رشد است که ریشه عصبی و نوروبیولوژیکی دارد.  فرد مبتلا مشکلات شناختی و ارتباطی دارد.  تظاهر این مشکلات در زبان اهمیت بررسی زبان را در مبتلایان روشن می‌سازد.  در واقع با بررسی زبان می‌توان به میزان و گسترش بیماری در مبتلایان دست یافت.  در این پژوهش برآنیم که به این  پرسش‌ها پاسخ گوییم: آیا کودکان مبتلا به اوتیسم در سنین پیش از دبستان از نظر آوایی و نحوی مشکلی در تولید جملات زبان دارند؟ آیا کودکان مبتلا به اوتیسم در سنین پیش از دبستان از نظر معنایی مشکلی در تولید جملات زبان دارند؟ آیا کودکان مبتلا به اوتیسم در سنین پیش از دبستان از نظر کاربردشناسی مشکلی در تولید جملات زبان دارند؟ گفته می‌شود که اختلال اصلی در زبان افراد مبتلا به اوتیسم در بخش‌های کاربرد شناسی و تا حدودی در معنی‌شناسی زبان است.  پس از بررسی مطالعات انجام شده در این زمینه داده‌های زبانی پسر بچه ای 5 ساله و مبتلا به اوتیسم را تحلیل خواهیم کرد.  برای جمع‌آوری داده‌های زبانی کودک نگارنده یک روز کامل را در خانه مورد سپری کرده و صحبت‌های وی را با مادرش ثبت کرده و از مادر خواسته‌است که پرسشنامه‌ای را پر کند.

 

 

2.  پیشینه مطالعات

1.2. اوتیسم چیست؟

      اوتیسم یکی از 5 بیماری طیف[2]pdd  (اختلالات نافذ رشد) است.  5 زیر گروه این طیف عبارتند از: اوتیسم ، سندرم فروپاشی کودکی[3] ،سندرم رتس[4]، آسپرگر[5] و اختلال نافذ رشد نامعین[6] اینها بیماری‌های نور و بیولوژیکی هستند که نشانه‌هایشان از سنین ابتدایی کودکی ظاهر می شوند.  برخی از این نشانه عبارتند از : اختلال در برقراری روابط اجتماعی، مشکلات معنایی و کاربرد شناسی زبان، عکس‌العمل‌‌های شدید به محرک‌های محیطی، علاقه غیر عادی به برخی فعالیت‌ها از جمله بازی‌ها و رفتارهای خاص و مشکلات جدی شناختی و درک عاطفی.  (زاگر[7] ، 2005 :38 ) در سال 1943 کنر[8] و پس از او آسپرگر[9] در سال1944 بدون آنکه از مطالعات هم اطلاعاتی داشته باشند.  بیماری اوتیسم را با تمام جزئیات و علائمش توصیف کردند.  هر دو آنها معتقد بودند از زمان تولد مشکلی در کودک وجود دارد که به مرور توسعه می یابد و به اختلالات جدی شخصی منجر می شود.  خیلی عجیب است که هر دو هم لفظ "اوتیستیک" را برای توصیف بیمارانشان به کار بردند.  البته این مسئله اصلاً تصادفی نبوده است چرا که واژه اوتیسم را اولین بار بلولر[10] در سال 1911 برای نوعی از اختلالات اسیکزوزنی ابداع و به کار بسته بود.  این واژه از کلمه لاتین "autos" به معنی "خود" گرفته شده است، اما این کلمه از سال 1943 به بعد فقط به یکی از بیماری های طیف pdd که همان اوتیسم است اطلاق می شود.  (فریث [11]، 1989 :7 )

 

 2.2.  علل اوتیسم

اوتیسم و بقیه بیماری های طیف pdd  بیماری های عصبی و بیولوژیکی محسوب می شوند که علل مختلفی برای ظهور آنها عنوان شده اند اما هنوز به طور قطع علت آنها مشخص نیست.  از جمله علل ذکر شده برای اوتیسم می توان به اینها اشاره کرد : مشکلات ساختاری و عملکردی مغز (نقاط آسیب دیده مغز : کورتکس اربیتوفرونتال، آمیگدالا، نواحی درلوب تمپورال، ناحیه زیر جسم پینه‌ای و سیستم لیمبیک) ، ژنتیک، تغذیه، آلودگی به جیوه و حساسیت به برخی واکسن ها (زاگر 38:2005) .  شکل (1) این نواحی را نشان می‌دهد.

 

شکل (1)- نواحی از مغز که در اوتیسم آسیب می‌بینند.

 

3.2.  واقعیاتی درباره اوتیسم

در مورد اوتیسم واقعیات زیر مطرح شده است:

- نشانه‌های بیماری در کودکان از 18 ماهگی تا 5 سالگی بروز می کند. 

 - از هر 150 تولد در امریکا یک مورد اوتیسمی تشخیص داده می شود.  (Healthline.  com)

- این بیماری هم اکنون در ایالات متحده بسیار رایج‌تر از سندرم داون است.(talkingaboutcuringautism.org)

- اوتیسم بیماری است که در تمام عمر گریبان‌گیر فرد خواهد بود.  طول عمر افراد مبتلا هم مانند بقیه افراد جامعه است. 

- ضریب هوشی افراد مبتلا به اوتیسم بسیار متغیر است.  از افراد عقب مانده ذهنی تا افراد بسیار باهوش را می توان در میان افراد مبتلا دید.  این بیماری در پسرها 4 برابر دختر هاست.  برخی مقالات این بیماری را بیماری مغز مردانه نامیده اند (بارن[12] 2002)

- اوتیسم اصولا‍‍ً بر چهار حوزه از توانایی‌های فرد اثر می گذارد که عبارتند از:

1- ارتباط برقرار کردن (کلامی و غیر کلامی )

2- مهارت‌های اجتماعی

3- رفتار

4- یادگیری

مهمترین مسئله در این بیماری این است که شخص مشکل شناختی دارد و  فقط با رفع مشکلات ارتباطی و یادگیری زبان به یک فردعادی تبدیل نخواهد شد. 

 

4.2.  تأخیر در یادگیری زبان

تقریباً تمام کودکان مبتلا به اوتیسم در شروع گفتار تاخیر دارند.  در بیشتر موارد والدین کودکان      3-5/2 ساله خود را به دلیل صحبت نکردن به کلینیک‌های درمانی می‌آورند.  کودکان دیگر زبان را به راحتی فرا می‌گیرند زیرا علاقه و کشش درونی برای ایجاد ارتباط به دیگران دارند اما کودکان اوتیسمی در یادگیری زبان مشکل دارند زیرا آن علاقه درونی برای ایجاد ارتباط در آنها وجود ندارد.  (گیتنس وآرونز[13]1999 :63) با مداخلاتی از جمله گفتار درمانی کودک اغلب موفق می شود زبان را یاد بگیرد اما برای بر قراری ارتباط نمی‌تواند خوب از زبان بهره جوید و در ایجاد و حفظ ارتباط با دیگران شکست می خورد.  کودک اغلب در تولید آواها و به کارگیری ساختار صحیح جملات مشکلی ندارد اما جملاتی که استفاده می‌کند به لحاظ معنی‌شناسی و کاربرد شناسی مناسب نیستند به همین خاطر به این بیماری ، بیماری معنا و کاربرد[14] می گویند.  (بروک و بلولر[15]1992)

 

 

5.2.  ویژگی های زبانی کودکان مبتلا به اوتیسم (گیتنس وآرونز1999 : 64)

کودکان اوتیسمی دارای وی‍‍‍‍ژگی‌های زبانی زیر هستند:

- اغلب با صدای افراد به سمت آنها برنمی‌گردند اما به صداهای خاصی حساسند مثلاً صدای باز شدن پاکت بیسکویت. 

- در درک جملات دیگران ناتوانند. 

- با اعضای بدن به خصوص چشم و حرکات دست ارتباط برقرار نمی کنند و حتی به شیئی که می‌خواهند هم با دست اشاره نمی کنند. 

- دامنه لغاتشان وسیع است و همین امر باعث می شود گاهی پزشک نتواند مطمئن شود که در زبان‌آموزی کودک مشکلی وجود دارد. 

- اکولالیا [16] : بیشتر اوقات جملات دیگران را فورا پس از او تکرار می کنند. 

- بیشتر سعی می‌کنند از جملات پیش ساخته‌ای که حفظ کرده‌اند در ارتباط استفاده کنند و جمله جدیدی خودشان نسازند. 

- خودشان سوال نمی‌کنند و به ندرت می توانند به سوالات دیگران پاسخ مناسب بدهند. 

- در قسمت‌هایی از گفتار که مصداقشان دائم عوض می‌شود مثل ضمایر (خصوصاً من و تو) و حروف اضافه (مثل زیر ،روی ،در ،بعد، قبل ( مشکل جدی دارند. 

- در زبان‌هایی که ضمیر برای مونث و مذکر متفاوت است این ضمایر را به جای هم به کار می‌ برند.  (مثل ضمیر او(he،she)در انگلیسی)

- رعایت نوبت در هر چیزی برایشان غیر ممکن است از جمله گفتگو با دیگران

- از عناصر زبر زنجیری کلام بد استفاده می کنند طوری که آهنگ وزیر و بمی گفتار آنها غیر عادی به نظر می رسد. 

- در طول مکالمه ارتباط چشمی با مخاطب برقراری نمی کنند. 

- حتی افراد بالغ مبتلا به اوتیسم از درک جوک ،  استعاره و طعنه و کنایه عاجزند. 

- این کودکان تصور نادرستی دارند از اینکه دیگران تا چه حد درباره تجارب شخصی آنها اطلاع دارند مثلاً کودک 5 ساله‌ای که مبتلا به اوتیسم بود در اولین جلسه ملاقات با گفتار درمانگر خود از او پرسید: این بار موهایم نسبت به قبل قشنگ تر کوتاه شده اند؟

-     اشاره به مشکلات زبانی این افراد در واقع نشانگر وجود نقص جدی در شناخت آنهاست که قسمتی از آن در زبانشان منعکس می شود

- فقط قادرند معانی ظاهری جملات را متوجه شوند بدون آنکه هدف واقعی گوینده را درک کرده باشند.  مثلا در مدرسه معلم به یکی از شاگردان مبتلا به اوتیسم گفت : "می توانی ظرف غذایت را پیدا کنی؟" و او پاسخ داد : "بله" بدون آنکه بگردد و آن را پیدا کند.  (گیتنس و آرونز 1999 : 66)

 

6.2. مشکلات زبانی به لحاظ آوایی و نحوی

افراد مبتلا به اوتیسم در تولید آواهای زبانی تقریبا هیچ مشکلی ندارند.  (گیتنس وآرونز 1999: 67) اگر هم در تولید آوایی مشکل داشته باشند آن آوا، صدایی است که در زبان کودک کمتر استفاده می شود.  البته کودکانی که قدرت تقلید کمتر و توان تمرکز پایین‌تری دارند  در تولید آواهای زبانشان هم  مشکلات  بیشتری خواهند داشت. 

الگوی یادگیری دو بخش صرف و نحو زبان در کودکان مبتلا به  اوتیسم تقریباً شبیه کودکان عادی است.  (یونگ، دیل، موریس و هایمن[17]، 2005).  گفته می‌شود این دو بخش زبان در کودکان اوتیسمی اگر هم اشکالاتی داشته باشند در حدی نیست که سبب عدم انتقال پیام مورد نظر گوینده شود.  هرچند قطعا سبب می شود شنونده متوجه مشکلی در توانش زبانی گوینده شود.  میزان جملاتی که مبتلایان به اوتیسم تولید می کنند بسیار کمتر از افراد عادی جامعه است.   حتی این میزان از جملات کودکان عقب افتاده ذهنی هم کمتر است. 

 

7.2.  مشکلات زبانی به لحاظ  معنا شناسی

تا سالها تصور بر این بود که مبتلایان به اوتیسم به شدت در درک معانی جملات دیگران مشکل دارند.  در ضمن جملات خودشان هم بار معنایی لازم برای بافت زبانی و موقعیتی را ندارد اما تحقیقاتی که از سال 2007 به بعد انجام شده اند این فرضیه را رد می‌کنند و نشان می دهند که رمزگشایی داده‌های زبانی در لایه معنا خیلی ضعیف نیست و در نتیجه مشکل اصلی  گفتار در مبتلایان مشکلات کاربرد شناسی است (وایت هاوس، می‌بری، دورکین[18]2007)

 

8.2.  اختلالات در کابرد شناسی  زبان

شاخص ترین ویژگی فرد مبتلا به اوتیسم مشکل در روابط اجتماعی است.  برجسته ترین ویژگی در گفتار فرد مبتلا هم اختلال در کاربردشناسی زبان است.  به همین خاطر بسیاری از محققان این دو اختلال اصلی را مرتبط به هم می‌دانند چون کاربردشناسی بخشی از توانش اجتماعی است.  (بارن  1996)

افراد مبتلا به اوتیسم در برقراری ارتباط با دیگران اصول  گرایس[19] را زیر پا می گذارند.  (سوریان[20] ، 1996) همین تحظی از اصولی که همه گویشوران به آن پایبند هستند سبب می‌شود گفتار این افراد بی معنی و بی ارتباط به بافت زبانی و موقعیتی به نظر برسد.  برای اینکه  هر گویشوری بتواند ارتباط موثر با دیگران برقرار کند باید اصولی را رعایت کند که اولین بار توسط گرایس[21] مطرح شدند این اصول عبارتند از:

- کمیت : فرد باید همان اندازه که لازم است اطلاعات بدهد تا در گفتمان به طور موثر شرکت کند. 

- کیفیت : فرد باید واقعیت را در جملات خود اظهار دارد. 

- ارتباط : باید مرتبط به بافت صحبت کند. 

- شیوه : باید خلاصه و منظم صحبت کند و از ابهام اجتناب کند.  (فرامکین 213:2003)

تخمین زده شده است که معنای بیش از نیمی از جمله‌های زبان را تنها به کمک ساخت دستوری آنها و معنای حقیقی جمله نمی توان درک کرد.  بارزترین این جملات عبارتند از جمله‌های مبهم، طنزآمیز، شوخی‌های زبانی، ضرب المثل‌ها، استعاره‌ها و ساخت‌های  مجازی که درک و کاربرد آنها نیاز به توانش‌های شناختی فرا جمله‌ای دارد که در محدوده توانش‌های زبانی نیمکره چپ نیست.  (نیلی پور، 1380 : 58) مجموع آگاهی‌هایی که ما را در درک و کاربرد بیش از نیمی از جمله‌های دستوری زبان کمک می کند  کاربرد شناسی زبان نام گرفته است.  (نیلی پور، 1380 :59)

 

3. مورد پژوهی

1.3. تاریخچه بیمار

بیمار پسر بچه ای  5 ساله به نام م.م است که تنها فرزند خانواده است.  والدین او در سن 5/2 سالگی وی را به علت تأخیر در شروع گفتار به کلینیک گفتار درمانی بردند و سپس به توصیه گفتار درمانگر به روانپزشکان بیمارستان روزبه تهران مراجعه کردند و در همین سن تشخیص داده شد که کودک مبتلا به اوتیسم است. 

از همان زمان تا سن 3 سالگی گفتار درمانی به صورت دو هفته یک بارو هر جلسه 45 دقیقه شروع شد.  از 3 سالگی به بعد ماهی یک بار و از 4 سالگی به بعد 2 ماه یکبار ادامه یافت.  کودک تحت نظر یک فوق تخصص روانپزشکی کودکان است.  داروهای کنترل کننده علائم اوتیسم از جمله ویسپریدون (2 عدد در روز) و بی‌پریرون (نصف قرص در روز) را دریافت می‌کند.  3 بار تلاش برای فرستادن کودک به مهدکودک  منجر به شکست شده است.  کودک ارتباط چشمی با دیگران، حتی با افراد غریبه، برقرار می‌کند. 

3-2.  نمونه ای از داده های زبانی کودک

نمونه1- مادر : چی می خوای ؟ چرا کتاب هارو بهم می ریزی ؟

کودک سراغ کتابخانه می رود: حسنیِ دندونش درد می کنه، کتاب مسواک، کتاب حباب.  یک کتاب می آورد : اینو بخوون.  تاتیِ اینو بخون.  وروجکِ اونو پیدا کن.  

نمونه2- اتوبوس اسباب بازی اش افتاده و او می گوید : این اتوبوس بیفته (به جای افتاده)

نمونه3- می خواهد با لگوهایش بازی کند:

کودک: این اسبه، این کامیونه ، کامیون درست کنیم،  اول اینها رو می چسبونیم میشه اتوبوس بعد اینها  اینجا میشه کامیون.  این یه کامیونِ بار کشش کنده شده است.  چرخ‌های 3 تا (منظورش این است که تعداد زیادی چرخ لازم است)

نمونه 4- مادر از او می خواهد که کتابی را تعریف کند.  کتاب را برایش ورق می زند تا او داستان را تعریف کند :

کودک: تو پروانه‌ای، تمیزی، میری تو آب فواره ، اول میرم تو گل کثیف می‌شدم.  کثیف شدم،  پروانه‌ای تمیزی. 

نمونه 5- کودک: کتابِ اینو بخوونم برات ؟

مادر : بخوون. 

کودک : پروانه گفتم .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  (مکث طولانی) قصه ما تموم شد. 

نمونه 6- در حال بازی و شیطنت می افتد روی بادکنکش و بادکنک می ترکد :

کودک : مامان.  .  .  .  .  .  .  .  مامان،  بادکنکم شکست.  من بادکنک شکسته نمی خوام.  (و بعد گریه و جیغ شدید)

نمونه 7- سه تا فیل دارد و می خواهد با آنها بازی کند:

کودک: فیل هارو بیارم ؟ (در حالی که دنبال آنها می گردد سعی می‌کند صدای فیل را در بیاورد)

کودک: بالای کامیون بره.  فیل ها رو سوار کنم. 

(فیل‌ها و کامیون را بر می‌دارد و روی کمر مادر مینشیند)

مادر : پاشو . 

کودک: نمی پاشم. 

مادر : چند تا فیل داری؟

کودک: یکی دوتا سه تا. 

مادر: فیل چی می خوره؟

کودک: علف. 

مادر:‌ فیل آبی کجاست ؟

کودک:‌ این مسواک خرگوش

کودک: تو خریدم (به جای برای تو خریدم که خطاب به فیل می گوید )

نمونه 8- یاد کارتونی که از تلویزیون پخش شده  می افتد و می گوید:

کودک: یکی بود یکی نبود.  .  .  .  یه آقای چاق .  .  .   (یک مکث طولانی) آقا با کامیونِ اون .  .  .   و دیگر چیزی نمی گوید. 

نمونه 9- می خواهد روی پای مادر بنشیند می گوید :

کودک: روی پام بشین؟  (به جای روی پات  بنشینم‌؟)

در همین حال خطاب به مادر:

کودک: از خرگوش بپرس اسمم چیه ؟ (بجای اسمت چیه ؟ یا اسمش چیه؟ )

 

3.3. تحلیل داده های زبان کودک

1.3.3. آوایی و نحوی

کودک در لایه آوا مشکلی در زبان ندارد.  در قسمت نحو بسیاری از مواقعی که باید حروف اضافه به کار برد به کار نمی‌برد.  خیلی اوقات زمان افعالی که به کار می‌برد درست نیست.  در واقع زمان افعال جمله یا با هم مطابقت ندارند و یا مطابقت میان فاعل و فعل جمله وجود ندارد.  اغلب دو صفت اشاره  "این " و آن" را پس از اسم (موصوف) به کار می‌برد.  در حالی که در فار سی این صفات  همیشه قبل از موصوف قرار می‌گیرند.  در برگردان ضمایر، خصوصاً در برگرداندن ضمیر  از ":من" به "تو"و بر عکس، مشکل دارد (مثلاً از خرگوش بپرس اسمم چیه).  ترتیب عناصر جمله را اغلب رعایت می‌کند؛ یعنی اینکه اول فاعل،  بعد مفعول و بعد فعل را می‌آورد.  صفات مرکب زیاد می‌سازد صفاتی که به طور عادی در زبان استفاده نمی‌شوند مثل کامیونِ بارکشش کنده شده یا کتاب حسنیِ دندونش درد میکنه.  در نفی کردن افعال گاهی مشکل دارد مثلاً نمی‌پاشم  به جای پا نمی‌شم.

 

2.3.3. معنایی

کودک قادر به درک جملاتی که سریع گفته شده‌اند نیست.  همچنین معنای جملاتی را که ساختارهای پیچیده دارند درک نمی‌کند‍‍ خصوصاً جملاتی که خود از جمله‌های دیگری ساخته شده اند.  گاهی کلمات را در معانی که ما به کار می‌بریم به کار نمی‌برد مثل شکستن برای بادکنک.  ضمایر را درست به کار نمی‌برد چون تغییر مرجع ضمیر را متوجه نمی شود.

 

3.3.3. کاربرد شناسی

بیشتر جملات کودک گسسته هستند؛ بدین معنی که شاید بیش از 2 جمله مرتبط به هم را نتواند بگوید.  بسیاری از جملات او هم به بافت زبانی و بافت موقعیتی ارتباطی ندارند. به همین خاطر اولین مشکلی که با مطالعه داده‌های زبانی و یا  برخورد با کودک به ذهن متبادر  می‌شود بی‌معنا بودن،  بی ربط بودن و عدم انسجام گفتار است.  این بی‌نظمی گفتار هم خود نشانگر از هم گسیختگی افکار و مشکل جدی شناختی کودک است.  وقتی از او سئوال می‌شود یا وقتی می‌خواهد چیزی را تعریف کند اصل کمیت  را زیر پا می گذارد چون به اندازه کافی توضیح نمی‌دهد.  گاهی هم جواب‌های بی‌ربط می‌دهد که اصل ارتباط را نقض میکند.

 

4.  نتیجه گیری

با بررسی داده‌های زبانی این کودک دیدیم که در تولید هیچ  کدام از آواهای زبان مشکل ندارد. در ساختار صحیح جملات هم هر چند برخی تخطی‌ها از قواعد ساخت زبان فارسی دیده می شود، اما این  اشکالات در حدی نیست که سبب شود پیام مورد نظر کودک منتقل نشود.  اما کودک قادر به درک بسیاری از جملات پیچیده‌ای که در اطرافش می‌شنود نیست.  البته اگر با او شمرده صحبت شود  و از جملات ساده استفاده شود که به دور از ابهام  و کنایه و استعاره باشد مشکلی در رمز گشایی داده‌های زبانی ندارد.  اما با زیر پا گذاشتن اصول گرایس، با وجود به کار بردن  جملات صحیح قادر نیست  با دیگران  ارتباط موثر برقرار کند یا ارتباط برقرار شده را ادامه دهد.  این بدان معنی است که عدم توانایی در برقراری ارتباط  اجتماعی کودک به خاطر ناتوانی در کاربردشناسی زبان است که از توانمندی‌های نیمکره راست مغز است.  در واقع در بیماران مبتلا به اوتیسم توانایی‌های زبانی مربوط به نیمکره چپ، آسیب قابل‌ توجهی  نمی‌بیند اما توانایی‌های زبانی که نیازمند سیگنال‌های عصبی نیمکره راست است مختل می شود. 


«پرسشنامه»

عمومی

1-    نام:م.م

2-    تاریخ تولد: بهمن 1382

3-    فرزند چندم خانواده  است؟اول

4-    خواهر و برادر دارد ؟ خیر

5-    نحوه تولد؟ سزارین با استفاده از بیهوشی نخاعی

6-     آیا مادر قبل از این بارداری  بارداری دیگری داشته است؟خیر

7-    نوع تغذیه: شیر مادر

8-    آیا  در نوزادی بیماری خاصی داشت؟ (زردی/ کولیک)؟ بله تا 3 ماهگی کولیک داشت

9-    آیا پدر و مادر خویشاوند هستند؟ اگر رابطه خویشاوندی دارند این رابطه چیست؟بله-دخترعمو  پسرعمو

10-    آیا در خانوادۀ پدر و  مادر فرد دیگری مبتلا به اوتیسم هست؟خیر

11-    آیا مادر در دوران بارداری  تحت درمان با داروی  خاصی بوده است؟خیر

12-    آیا مادر در دوران بارداری از روش‌های تشخیصی (رادیولوژی- سونوگرافی- ام. آر. ای) استفاده کرده؟ بله-فقط سونوگرافی برای پیگیری  وضعیت  بارداری

13-    در چه سنی گردن گرفت؟ 2 ماهگی

14-    در چه سنی نشست؟ 7 ماهگی

15-    در چه سنی چهار دست و پا راه رفت؟ 10 ماهگی

16-در چه سنی راه افتاد؟ 13 ماهگی

17-    آیا طبق بر نامه کشوری واکسیناسیون واکسینه شد؟ بلی

 

گفتار

18-    آیا در ماه‌های اولیه تولد، صداهایی که نوزادان تولید می‌کنند (آغون آغون) را می گفت؟ بله

19-    آیا در دوران نوزادی ارتباط چشمی  بر قرار می کرد؟ گاهی

20-    آیا در دوران نوزادی می‌خندید؟ بله

21-    در چه سنی اولین کلمات  معنادار را تولید کرد؟ 11 ماهگی

22-    اولین کلماتی که گفت چه بود؟ م م  به معنی شیر و د د به معنی بیرون

23-    از چه سنی تحت درمان با گفتار درمانگر قرار گرفت؟ از 5/2 سالگی 

24-    چه مدت به کلینیک‌های گفتاردرمانی برده شد؟ از 5/2 تا 3 سالگی دو هفته یکبار و از 3 سالگی به بعد ماهی یکبار و از 4 سالگی به بعد 2 ماه یکبار

25-    آیا هم‌اکنون در تولید آواهای زبانی مشکلی دارد؟ مثلا آیا صدای خاصی را نامفهوم تولید می‌کند؟ خیر

26-    آیا جملاتی که می‌سازد به لحاظ دستوری همیشه درست است یا اشکالاتی در آن می بینید؟ این و آن را درست به کار نمی‌برد.  به جای اینکه آنها را قبل از اسم بیاورد بعد از اسم می آورد.  مثلا می گوید: کامیون این برای تو، کامیون اون برای من .  مشکل دیگرش به‌کار بردن ضمایر است.  مثلا وقتی کسی از او می پرسد : "اسمت چیه ؟" می گوید : "اسمت م.مِ"

27-    آیا معنای جملات دیگران را درک می کند؟ فقط جملات ساده‌ای که آرام و شمرده گفته شده باشند. 

28-    آیا می‌تواند جملاتش را در فضا و جای مناسب به کار گیرد یعنی جایی که کاملاً معنا بدهد؟ خیلی کم

29-    آیا بخش‌هایی از کلمات را تکرار می‌کند مثل حالتی که در لکنت دیده می شود؟ خیر. 

30-    آیا عبارات پدر و مادر یا کسی را که با او حرف می‌زند تکرار می‌کند؟ بله، مخصوصا وقتی معنای سوالی را نفهمیده به جای پاسخ دادن به سوال خود سوال را تکرار می کند. 

31-    سرعت گفتارش عادی است؟ نه، آرامتر از بچه‌های دیگر حرف می‌زند.  شاید از من تقلید می‌کند چون من برای اینکه مطمئن باشم منظورم را فهمیده همیشه با او خیلی  آرام و شمرده حرف می‌زنم. 

32-    آیا شعری را از حفظ دارد ؟ بله 10-15 شعر نسبتا طولانی را حفظ است. 

33-    آیا شعرها را برای دیگران می‌خواند یا فقط در تنهایی برای خودش می خواند؟ برای افرادی که با آنها رابطه نزدیک دارد (مادر-پدر-خاله-عمه)شعرها را می خواند. 

سیر بیماری 

34-    چه زمانی تشخیص داده شد که اوتیسم دارد ؟ 5/2 سالگی

35-    پزشک از چه روش‌هایی برای تشخیص اوتیسم بهره گرفت ؟ مشاهده نوار مغز- تاریخچه

36-آیا مشکلات گوارشی خاصی دارد  (مثلا یبوست ) ؟ خیر

37-    آیا داروی خاصی مصرف می‌کند؟ اگر مصرف می کند چه دارویی و چه میزان ؟ ویسپریدون (2تا در روز ) بی پریدون (نصف قرص در روز)

38-    آیا ترس های خاصی دارد؟ (مثلا تاریکی- تنهایی- اسباب بازی خاصی ) ؟ نه

 

روابط اجتماعی

39-    آیا به مهدکودک می‌رود ؟ نه، 3بار سعی کردم هربار 2هفته رفتم و همراهش در کلاس نشستم اما بعد از 2 هفته هم از من جدا نشد و حاضر نشد تنها در مهد بماند. 

40-    در مهمانی یا پارک  با بچه‌های دیگر بازی می‌کند؟ در پارک نه، در مهمانی هم خودش نمی‌رود اما با تلاش پدر و مادر با بچه ها دوست می شود و بازی می‌کند. 

41-    آیا کودکان دیگر را می زند؟ بله، وقتی اسباب بازی‌هایشان را در اختیارش نگذارند. 

42-    آیا اسباب بازی های خودش را به کودکان دیگر می دهد؟ گاهی

43-    اسباب بازی مورد علاقه‌اش چیست ؟ انواع و اقسام ماشین‌ها

44-    چگونه با اسباب بازی مورد علاقه‌اش بازی می کند؟ به ماشین‌ها نخ می‌بندد، آنها را می‌کشد، مسافر سوار می‌کند، چند تا را بهم می‌کوبد بعد آنها را به تعمیرگاه می‌برد، صدای استارت زدن را در می‌آورد. 

45-    در بازی‌هایی که مستلزم رعایت نوبت است (مثل سرسره) آیا نوبت را رعایت می کند؟ نه

46-تا به حال شده شروع کننده رابطه‌ای باشد با افرادی غیر از پدر و مادرش ؟ نه

47-    ابراز احساسات دارد؟ برای بزگسالانی که دوستشان دارد مثل عمه و خاله ذوق می‌کند.  و خوشحالی‌اش را فقط با بالا و پایین پریدن نشان می‌دهد. 

48-    آیا دوست دارد دیگران او را ببوسند؟ اگر آشنا باشند بله. 

49-    آیا خودش دیگران را می بوسد؟ اگر به او بگویند ببوس می‌بوسد خصوصا اگر از اقوام نزدیک باشد. 

50-    موسیقی را دوست دارد؟ بله

51-    با موسیقی می‌رقصد؟ نه، فقط گاهی با موسیقی احساس شادی پیدا می‌کند بالا و پایین می پرد.  و یا می‌دود ولی حرکاتی که نیازمند هماهنگی‌های خاصی است مثل رقص را نمی‌تواند انجام دهد. 


منابع فارسی

1-  نیلی‌پور، رضا. 1380.   زبان‌شناسی و آسیب‌شناسی زبان.  تهران: انتشارات هرمس

منابع انگیسی

1-   Baron, Simon.  2002. The extreme male brain theory of autism, Trends in Cognitive Sciences, 6, 6,  248-254

2-   Baron, Simon.  1998. Social and Pragmatic Deficits in Autism: Cognitive or affective? , Journal of Autism Developmental Disorder,18,3,379-402

3-   Brook, Sarah. Dermot, Bowler. 1992. Autism by another name? semantic and pragmatic impairments in children, Journal of Autism and Developmental Disorders, 22, 1,61-81

4-   Surian, Luca. 1996. Are children with autism deaf to Gricean Maxims?, Cognitive Neuropsychiatry, 1, 1, 55-72

5-   Young, Edna. Joshua, Diehl. Danielle, Morris. Susan Hyman. 2005.  The use of two language tests to identify pragmatic language problems in children with autism spectrum disorders, Language, Speech and Hearing Services in Schools, 36, 62-72

6-   Whitehouse, Andrew. Maybery, Murray. Durkin, Kevin. 2007.  Evidence against poor semantic encoding in individuals with autism, Autism: The International Journal of Research and Practice, 11, 3,241-254

7-   Fromkin, Victoria. Robert, Rodman. Nina, Hyams.  2003. An introduction to language, Boston: Thomson Heinle Publisher

8-   Aarons, Maureen.Tessa, Gittens.  1999.  The handbook of autism(a guide for parents and professionals), Second edition, London: Routledge publication

9-   Zager, Dianne, 2005. Autism spectrum disorders, identification, education, and treatment, Third edition, New York: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.  Publishers

10-    Frith, Uta.   1989.   Autism, Exploring the Enigma, London: Blackwell publisher.        

11-    www.  Talkingaboutcuringautism. org

12-    www.  Healthline. com

 

 

 

 

 

  



[1] Autism

[2].   Pervasive Developmental Disorders

[3] .   Childhood Disintegrative syndrome

[4] .   Rett’s syndrome

[5] .   Asperger

[6] .   Pdd not otherwise specified

[7] .   Zager

[8] .   Kanner

[9] .   Asperger

[10] .  Bleuler

[11]- Frith

[12] .  Baron

[13] .   Gittens and Aarons

[14] .   Semantic - pragmatic 

[15] .   Brook and bowler

[16] .  Echolalia

[17] .   Young ،Diehl،Morris and Hyman

 

[18] .  Whitehouse, Maybery and Durkin

[19] Gricean maxims

[20] .   Surian

 

+ شیرین ابراهیمی ; ٥:٢۸ ‎ب.ظ ; شنبه ٥ بهمن ،۱۳۸٧
comment نظرات ()

اگر تازه متوجه شده‌اید که کودکتان مبتلا به اوتیسم است.

اگر تازه متوجه شده‌اید که کودکتان مبتلا به اوتیسم است.

این مطلب کوتاه، حاوی مطالب بسیار مهم برای والدینی است که تازه متوجه شده‌اند فرزندشان اوتیسم دارد. در این مقاله متوجه می‌شوید که گام‌های بعدی چیست.

داشتن کودکی با نیازهای خاص، تمرکز و جدیت شما را می‌طلبد. تمرکز و جدیت.

پس از تشخیص اوتیسم، شما باید روی سه اصل متمرکز شوید. یک میز عسلی را درنظر بگیرید که سه پایه دارد که بدون هرکدام  میز می افتد. این سه‌‌ها عبارتند از درمان‌های مرسوم، درمان‌ها دارویی و حفظ سلامت خانواده.

 

 

 

درمان های مرسوم:

درواقع اولین مداخلاتی هستند که برای کمک به کودک انجام می شوندکه هدف آن ها عبارتند از:

·         به حداقل رساندن رفتارهای نابهنجار

·         آماده کردن کودک برای یادگیری

·         مشخص کردن هدف ها وحرکت برای یادگیری

این درمان ها عبارتند از:

-         درمان های فرد با فرد مثل ABA ،تحلیل رفتاری کاربردی،floortime ،RDI  و....

-         گفتار درمانی

-         کار درمانی ودر مواقع لزوم فیزیوتراپی

-         مهارت های اجتماعی

درمان‌های دارویی

 

+ شیرین ابراهیمی ; ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ ; جمعه ٢٢ شهریور ،۱۳۸٧
comment نظرات ()

علل اوتیسم

اوتیسم به وضعیت بیولوژیکی و شیمیایی مغز دارد. علت دقیق این ارتباط هنوز مشخص نیست. ممکن است ترکیبی از عوامل مختلف سبب آن شود.  در این مورد، عوامل ژنتیکی بسیار مهم به نظر می‌رسند. احتمال ابتلای هر دو قُلِ دوقلوهای همسان به این مشکل بسیار بیشتر از دوقلوهای غیرعمسان است. همچنین مشکلات گفتاری در میان بستگان بچه‌های  اوتیسمی رایج‌تر است. اختلالات کروموزومی و دیگر مشکلات عصبی هم در خانواده این افراد بیشتر است.

مسایل دیگری هم به عنوان علل اوتیسم مطرحند که از آن جمله‌اند: تغییرات دستگاه گوارش، رژیم غذایی، آلودگی به جیوه، حساسیت به واکسیناسیون و استفاده نامناسب بدن از ویتامین‌ها و مواد معدنی. البته اثر این علل به اثبات نرسیده است.

منبع: Healthline.com

+ شیرین ابراهیمی ; ۱٠:٢٥ ‎ق.ظ ; جمعه ٢٢ شهریور ،۱۳۸٧
comment نظرات ()

← صفحه بعد